We zitten op een krukje aan de rand van een donker weggetje. Vlak achter ons staat het busje waarmee Ekrem, een oudere Koerd, ons hier heeft gebracht. Uit de boxen schalt opzwepende Koerdische muziek. In de verte komt vanuit de heuvels een auto met gedimde … Lees verderKoerdische gastvrijheid
Op een avond lopen we Mehmet Ali tegen het lijf. Hij doceert Engels op de universiteit van Diyarbakir. De schoolvakanties eindigen pas op 8 september, dus hij heeft alle tijd. Het blijft niet bij een praatje. Al gauw introduceert Mehmet ons bij zijn vrienden. Een … Lees verderPlaatselijk wereldberoemd
De mannen van Diyarbakir willen maar al te graag op de foto. Bij de moskee, in de theehuizen, op de bazaar, overal is het raak. Twee van hen gaan zelfs zover hun adres aan ons te geven. Ze willen een afdruk van de foto hebben. … Lees verderKoerdische portretten
Onze eerste indruk van Diyarbakir is niet al te best. Buitenwijken met flats, een oververhit busstation en zo op het oog niet al te gezellige winkelstraten. We logeren weliswaar net binnen de oude stadsmuren, maar de straat zelf ziet er nogal onaantrekkelijk uit. Ons beeld … Lees verderWarmte in Diyarbakir
Malatya wordt ook wel de abrikozenstad genoemd. Dat is goed te merken als je door de bazaar dwaalt en de vele stalletjes met de oranje vruchten ziet uitgestald. Na de oogst in juni worden duizenden tonnen over de hele wereld verscheept, maar er blijft kennelijk … Lees verderAbrikozen en tabak
Het liefst zouden we de hele zijderoute met de trein doen, maar ergens bij de Turkmenen kun je niet verder per spoor. Er is wel een hele aantrekkelijke Trans Asia Express, van Istanbul in een keer helemaal naar Teheran, maar dan laat je Turkije eigenlijk … Lees verderFresco’s in Göreme
De nachttrein naar Ankara is modern en zeer comfortabel. Volledig uitgerust rijden we de volgende morgen het station van de hoofdstad binnen. We twijfelen even of we direct zullen doorreizen naar Göreme, maar besluiten toch een dagje te blijven. We bellen eerst vanaf het station … Lees verderDe stad van Atatürk
We reisden van Amsterdam naar Istanbul met de ‘Orënt Express’. Niet helemaal de klassieke route en ook niet met de oude klassieke trein, maar de notenhouten Duitse slaapwagen gaf het geheel toch nog enig cachet. En dat de airco het soms niet deed, ach. Ontberingen … Lees verderOriëntaalse beelden
Onze nachttrein naar Ankara vertrekt pas om 22.30 uur, dus we hebben nog een dag te besteden in Istanbul. Met een lokale ferry reizen we over het water naar de wijk Eyüp. Een bekende naam voor ons, want zo heet onze stukadoor in Amsterdam. Maar … Lees verderDe heilige Eyüp
Om het Oezbeekse visum af te halen moeten we met de bus naar de wijk Istinye. Het is een behoorlijke rit, we doen er bijna een uur over, maar we worden aangenaam verrast door het uitzicht onderweg. De kades langs de Bosporus lijken hier wel … Lees verderHet andere Istanbul