Onze nachttrein naar Ankara vertrekt pas om 22.30 uur, dus we hebben nog een dag te besteden in Istanbul. Met een lokale ferry reizen we over het water naar de wijk Eyüp. Een bekende naam voor ons, want zo heet onze stukadoor in Amsterdam. Maar nou blijkt het ook de op drie na heiligste plaats in de islam te zijn, na Mekka, Medina en Jerusalem. Het is vanaf de kade een goede tien minuten lopen. De route is niet moeilijk, gewoon achter de stroom hoofddoekjes aan. De wijk Eyüp is een stuk traditioneler dan andere wijken in Istanbul. Het is onder andere te merken aan de winkels. Overal kunnen hoofddoeken, zwarte jurken en korans worden gekocht. De lange zwarte gewaden lijken allemaal hetzelfde. Toch storten enkele vrouwen, die al in iets dergelijks zijn gekleed, zich vol overgave op het aanbod, alsof het de nieuwste H&M-collectie betreft.
Buitenlandse toeristen zien we niet, op een bus Japanners na, altijd een goed teken. Devote Turken zien we des te meer. Als we de moskee betreden, is het gebed net ten einde. Het is een komen en gaan van mensen. Na het bezoek aan de moskee bekijken we de tombe van sultan Eyüp. Het is dringen geblazen, maar nog niet zo’n pandemonium als het in Mekka kan zijn. Ter afsluiting wandelen we via de begraafplaats langs een flink stijgend pad omhoog. Het lijkt wel een kruisgang, maar we worden beloond met een prachtig uitzicht over de stad en een kop thee bij het Pierre Lotti café.
